Nauczanie i Wychowanie Integracyjne


Myśli o integracji

"Integracja jest tą wartością, która jednoczy ludzi"

"Nie porównuję dziecka z innym dzieckiem, ale każde dziecko z nim samym"

"Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu"

"Nie ma mowy o integracji, jeżeli dziecko ogranicza się w jego możliwościach i zamyka się do jakiegoś z góry nakreślonego programu"

W ostatnich latach wzrasta zainteresowanie kształceniem uczniów niepełnosprawnych w oddziałach integracyjnych organizowanych w szkołach ogólnodostępnych. W oddziałach takich liczba wszystkich uczniów wynosi od 15 - 20, w tym od 3 do 5 uczniów niepełnosprawnych.

Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu kontynuując przemiany systemu edukacji zajmuje się również problemem kształcenia integracyjnego dzieci i młodzieży. Przewodnią zasadą towarzyszącą tym zamierzeniom jest przekonanie, że szkoły ogólnodostępne powinny przyjmować wszystkie dzieci niezależnie od ich warunków fizycznych, intelektualnych, socjalnych, emocjonalnych czy innych. Jednak nie jest możliwe natychmiastowe zrealizowanie tego postulatu. Dlatego z uznaniem witać trzeba powstawanie i rozwój przedszkoli i szkół integracyjnych, w których dzieci nie mające problemów rozwojowych przebywają razem z niepełnosprawnymi, ucząc się tolerancji dla innych, pomagania słabszym, solidarności społecznej, dostrzegania cech wartościowych u tych, których wygląd zewnętrzny i poruszanie się nie wskazują na owe wartości. Tak więc szkoły integracyjne kształtują postawy nie tylko dzieci, ale również rodziców i nauczycieli, a takze innych dorosłych.
Integracja będzie skuteczna tylko wówczas, gdy będziemy do niej przygotowani - na poziomie emocjonalnym, poznawczym i społecznym.

Co daje integracja dzieciom (w opinii rodziców i pedagogów)?

- przynosi obustronne korzyści;
- przełamuje wszelkie bariery dzielące jednych od drugich;
- uczy w naturalny sposób tolerancji, wrażliwości, otwartości, wyrozumiałości, serdeczności;
- ułatwia budowanie obrazu własnej osoby;
- uczy mądrze nawzajem pomagać sobie, bez wyręczania się;
- rozwija samodzielność;
- rodzi wiarę we własne siły, pomaga przełamywać bariery nieśmiałości.

KLASY INTEGRACYJNE

Klasy integracyjne w naszej szkole istnieją od 1995 roku. Przeszło przez nie już 52 dzieci. Obecnie jest to klasa VI a. Pracuję w tej klasie, a praca jest nadzwyczaj interesująca. Każdy dzień jest inny. Po każdych zajęciach rozmawiam z nauczycielem prowadzącym na temat przeprowadzonych zajęć, zachowań uczniów i planów na następny dzień.
Z przeprowadzonych ankiet wśród uczniów klas integracyjnych wynika, że 76,2 % dzieci lubi lekcje prowadzone wraz z pedagogiem. Wynika to z poczucia bezpieczeństwa oraz możliwości pracy według własnego tempa. Uczniowie w każdej chwili mogą zwrócić się o pomoc bez obawy, że nauczyciel może "nakrzyczeć".

mgr Leokadia Zubowicz - pedagog specjalny

Do klasy integracyjnej uczęszczają uczniowie z normą intelektualną i uczniowie specjalnej troski. U dzieci, które ja uczę występują takie deficyty rozwojowe jak: wada wymowy, upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim czy niesprawność ruchowa spowodowana porażeniem mózgowym.
W klasie integracyjnej uczniowie zdrowi realizują program nauczania wybrany przez nauczyciela, zaś niepełnosprawni realizują indywidualny program nauczania dostosowany do ich możliwości. Uczniowie ci objęci są opieką psychologa, logopedy, uczęszczają na zajęcia rewalidacyjne, korekcyjno - kompensacyjne i wyrównawcze w celu usprawnienia ich zaburzonych funkcji i stymulowania rozwoju oraz wyrównania braków w wiadomościach i umiejętnościach.
Dzieci bardzo szybko nawiązują kontakt, Uczniowie zdrowi od razu akceptują inność, po pewnym czasie wręcz nie zauważają jej, doskonale rozumieją swoich rówieśników, ich odczucia i pragnienia. Każdy wysiłek i sukces kolegów i koleżanek dostrzegają i nagradzają brawami, pochwałami. Często zachęcają ich do działania słowami: "Spróbuj, jak Ci się nie uda, to nic się nie stanie. Na pewno potrafisz, spróbuj ze mną, pomogę ci".
Atmosfera tolerancji, życzliwości i akceptacji w klasie integarcyjnej przyczynia się do wyrabiania u dzieci specjalnej troski, prawidłowych postaw, dostarcza wzorców właściwego zachowania.
Choć praca w takiej klasie jest trudna, wymagająca specjalnego podejścia i przemyślanych zabiegów wychowawczych, daje jednak dużo satysfakcji oraz wzbogaca moje doświadczenia nie tylko jako pedagoga, ale przede wszystkim człowieka.

mgr Marta Banas - pedagog ogólny

  góra

X - LECIE NAUCZANIA INTEGRACYJNEGO

24 września 2004 roku w Szkole Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi w Gąskach odbyła się uroczystość X - lecia Integracji.

Szkoła nasza przed dziesięcioma laty była pierwszą placówką w byłym województwie suwalskim, w której utworzono klasy integracyjne. Był to rok szkolny 1995/96. Dyrektorem placówki w tym czasie była Pani Elżbieta Rękawek, która wspólnie z nauczycielami Martą Liszewską - Banas, Elżbietą Sobala tworzyły pierwsze oddziały integracyjne.

24 września 2004r. zaproszeni goście wzięli udział w zajęciach otwartych w kl. I integracyjnej, a następnie aktywnie uczestniczyli w debacie o celowości nauczania integracyjnego.

Gdy dorośli dyskutowali, młodzi uczestnicy z Olecka, Kijewa, Gołdapi i Gąsek piekli kiełbaski i bawili się na sportowo z harcerzami.

Na zakończenie rozstrzygnięto konkurs plastyczny "Jestem wśród przyjaciół".

Z loterii fantowej udało się zebrać 200 zł. Pieniądze zostały przekazane dla Fundacji Polsat oraz na pomoc dzieciom w Biesłanie.

Organizacja X - lecia Integracji była możliwa dzięki dofinansowaniu z PFRON-u i PZU w Olecku.